حضرت ابوالفضل (ع)

به نام خداوند جان آفرین

حکیم سخن در زبان آفرین

باسلام و عرض ادب امروز چهارم شعبان ولادت با سعادت حضرت ابوالفضل (ع) را به همه ی دوست دارانش تبریک عرض میکنم ، عباسی که آمد تا برادری را معنا دهد ، وفا و وفاداری را شرح دهد ، ایثار و جان گذشتگی را الگو باشد ، شهامت و شجاعت را مصداق بارزی باشد و در نهایت فرات را شرمنده کرامت و بزرگی خویش سازد .

پهلوان پهلوانان پا گذاشت آن جای حیدر هست ابوالفضل

کیست عباس آنکه خواند زینب را خواهر، هست ابوالفضل

بیست و شش سال بعد بعثت ، چهارم آن ماه شعبان

آمد و شد آن قریش را ماه و قمر ، هست ابوالفضل

زاده ی ام البنین که دختر مردی دلیر بود

آمد و شد آن حسین را هم برادر ، هست ابوالفضل

چهار پسر داشت آن مادر که یکی داشت فرقی دگر

قامتی بلند داشت و صورتش مثل پیغمبر، هست ابوالفضل

در دوازده سالگی شد راهی میدان جنگی

در جنگ صفین انداخت دلهره بر دل لشگر، هست ابوالفضل

معاویه آن ابن شعثا که بودش سردار نامی

گفتا که بکش او را هست دلاور ، هست ابوالفضل

ابن شعثا پسران را یک به یک اعزام نمود جنگ

آنکه که کشت هفت تا پسر و آن کفر، هست ابوالفضل

نوجوان چهارده ساله ، شد پدر شهید محراب

بعد آن گفتا حسن من را رهبر ،هست ابوالفضل

چون که شد 24 سالش، سوگوار از داغ حسن

پسرشهید بود و شد شهید را هم برادر، هست ابوالفضل

مُرد معاویه و تخت و تاج رسید آن وارثش

آنکه را که قصد جانش، داشت از دهر، هست ابوالفضل

کربلا را من چه گویم که چه حاجت بر بیان

هم که ساقی،هم علمدار، هم که یاور، هست ابوافضل

شمر که او را وعده داد فرمانروایی جانب سعد

آنکه نگذشت هرگز از شش ماهه اصغر، هست ابوالفضل

در شب پاسداشت خیمه یا نگهبانی چادر

حامی بود سکینه بود و هم که اکبر، هست ابوالفضل

خواست رخصت ، عازم میدان جنگ شد

رفت و زد ده ها نفر سر ، هست ابوالفضل

بر لب آب که رسید ، قطره ای از آ ن نخورد

آنکه کرد فرات را کور،هم که آن کر، هست ابوالفضل

مشک آب کشید به دندان ، راهی آن خیمه ها شد

چون نداشت دستی به پیکر ، هست ابوافضل

شد شهید راه دینش ، هم رسید به آرزویش

هم طراز آن شهیدان ، یا که بهتر، هست ابوالفضل

آنکه هست باب الحوائج ، امید ما مستمندان

دوستعلی او را غلام و هم که نوکر،هست ابوالفضل

بار خدایا کن نصیب تو هر کسی ، بین الحرمین

حرمش تا برادر، سعی مروه، سعی هاجر، هست ابوالفضل