برارجان ای برارجان ای براجان
بو ووی قربان تی وَر صد جان نه یک جان
من الان کو دِرُم هوا چه عالی
چقدر پیشم هسته جای تو خالی
بی نیشتام تندوری سر غصه داروم
چقد درد دل و هم قصه داروم
ملیجه مِخانه آغوز داری سر
ز بس دلوم بیگیتای ، بیویام کر
چقدر زحمت بکشتی و بکشتیم
همه چیا بنم با هم دوشتیم
خانه نه جارو هسته ، نه دوروته
همه جا ساکته ، هم که سکوته
خانه طاقش خراب ، بخاری خاموش
زیمینش هم بیوی هی لانه ی موش
خانه سقفش خراب کِلِه دوکوشته
کفش هم پر بیوی موش نوکوشته
کیلولان جیرکتی ، پله هم خراب
دشمنان مستاوین ، بوخوردین شراب
بالکن هم که بیوی یه شیره پرزین
خانه ی جانا بیزین گویا تبرزین
داران پیلاوین و کم آب بوخوردین
موگن منا که پس شما چو کوردین
موگن با هم بیوین همبرتان شل
همه چیا بوکوردین همبرتان ول
جیر رزان ول ، جور رزان ول ، کو هم ول
اینجوری دق موکونه اون ننه ی دل
بیا کاری بوکون با هم بی ا شتیم
مگو که خوب ب وه از هم دوشتیم
مگو ماخا که تو کی وه بوکونی
مگه مخای که ریسمانا اوسونی
بیا خانه بسازیم از دوباره
مکونیم دشمنا شاد و سواره
این قطعه به صورت دکلمه و خصوصی برای خانواده ساخته شده است که در وبلاگ ثبت میگردد
برچسب:
نویسنده: ابوالفضل کریمیان