گل و خار

یک ضرب‌المثلی هست که (میگه از خشونت گلها خار میشوند.)

همیشه جنس لطیف مظلوم واقع میگردد و جنس زبر خشن و ظالم

یکبار عکس این قاعده فکر کنیم و ببینیم که اگه جنس لطیف مظهر بی مهری باشد چگونه میشود

گل بی رنگ و بو بدتر ز خارست
کنار خار اقلا آخ تو کارست
گلی که بهر تو سودی ندارد
چه فرق دارد گل است یا آنکه خار است
گلی که زرد و قرمز هست ،گل نیست
گلی گل هست چنانکه با وقار است
گلی گل هست نبودش هست جنون زا
وجودش چون مه آن شام تار است
گلی گل هست ، کنارش خار بخندد
به غیر از این غمش بر غم سوار است
گلی گل هست که خار گیرد در آغوش
گل بی خار طلای بی عیار است
ز هر دسته گلی یک سرسبد شد
گل بی رنگ و بو در دشت هزار است
گل خوب هیچ زمانی خار نگردد
گل بد خیلی بد ،بدتر ز خار است
گل خوب پیدا کردی خار آن شو
خوشا خاری که با گل همجوار است
اگر سرمای دی با گل نشینی
زمستانت سراسر تو بهارست
اگر با گل نشینی در خرابه
بکن شکر خدا نعمت هزار است
ولی افسوس بر اوضاع زمانه
گل بی رنگ و بو بس بیشمار است
مخور غصه دوستعلی گل کجا بود
اگر دیدی سلام ما قرار است
اگر پیدا شود یک گل که گل هست
نباشد دست ما ، از ما فرار است
ز خشم هیچ کسی گل خار نگردد
ز بی مهری گل خار چون بیمار است
گل بی خار چنان است آب راکد
خار بی گل تنش آتش به بار است
خوشا آن گل که خار شد همدم او
خوشا آن خار که گل را مثل یار است
نوشتم درد و دل از خار و از گل
نگنجد بیشتر،چون حرف بسیار است
به قول حضرت حافظ :
حافظ از باد خزان در چمن دهر مرنج
فکر معقول بفرما گل بی خار کجاست
❤️❤️❤️