شب یلدا ( شب چله)

شب یلدا ( شب چله)
همه می دانیم که حیات همه موجودات به نور خورشید و تابش آن بستگی دارد واگر خورشید نبود زندگی نیز وجود نداشت لذادرحدود 4000 سال پیش نیاکان ما پی بردند که طولانی شدن شبها در آخرین روزپائیز و اولین شب زمستان به پایان می رسد و روزها از اول دی ماه بزرگتر میشوند و می توانند خورشید را بیشتر در طول روز داشته باشند به همین خاطر شب یلدا را تولد دوباره خورشید نامیدند و برای مولود خودشان جشن برگزار میکردند و در کنار بزرگان خودشان ضمن دعا به درگاه خداوند از خواندن شعر ، ترانه ، فال ، قصه وافسانه نیز غافل نمی شدند و بهترین غذاها را در کنار آجیل خشک و تر ، انارو هندوانه تهیه و در کنار هم میل میکردند .

امشب را شب یلدا نام است
به ظاهر بر همه شبها بام است

ولی به به شب پر رمز و راز است
كه شبهاي ديگر آن را غلام است

رَوَد قوس و بيايد چله فردا
زمستان آيد و پاييز تمام است

رفته نه ماه ز سال، باقیست سه
آذر بُوَد سی،دی را سلام است

فردا که شویم به فصل سرما
گرماي زمين ديگر به دام است

آيد به اتاق بخاري با گـــــــــاز
پرهيز نشوي تو را زكام است

بر شیرینی آن بهار طناز
ارزد كه شمشيرش نيام است

گرامی بود به نزد آن نیاکان
چنانش که فقط امشب شام است

چلوماهی ، کنارش بره بریان
کره تا خاویار،ماستي به جام است

پسته و آجیل ، انار و هندوانه
شب تا به سحر همه به کام است

قصه و افسانه،با آن فال حافظ
نجوا کنند و احـــــوال تمام است

از فضل بزرگان گیرند کوچک ها
مَثَل گویی و شعر خوانی، پیام است

شب یلدا شب ایرانیان است
شب جشن همه ي اقوام است

شب شادی و شور و مهربانیست
كه فردا آفتاب بيشتر به بام است

هر آن محفل كه هست گرم و صمیمی
در آن خانه كه شادي با دوام است

در این شب دید و بازدید تازه گردد
اگر قهري ،ترا روزي حرام است

بساط خنده ات را كن فراهم
که غُصه نزد شادي خيلي رام است

رها کن تو ز دل هر چه که داری
نترس اينكه ترا گويند عوام است

اگر گفتي كه اين كار ناصواب است
بدان اوضاي تو خيلي درام است

بخوان شعر و بزن ضرب و دیاره
دلي را شاد كردن يك مرام است

ز کارت نه کباب سوزد ،نه سیخی
كسي گويد گناه هست خيلي خام است

بشين با فاميلان ، مكن افـــاده
تو را هرچند اگر پُست و مقام است

خدا خود گفته كه با هم نشینید
که اين امر نزد دينت هم گرام است

شب یلــــدا ز ره آمد دوباره
چرا پس خانه ات خيلي آرام است

تو بسم الله بگو دلتنگ مشو هيچ
كه اول، آخرش اين يك كلام است

بياور فاميلان از دور و نزديك
بكن مهمان مگر روز صيام است

مگر صله رحم سفارشت نيست
كه دور هم بودن همان ارحام است

ننه،بابا، گاهي قارداش و آبجي
زن و فرزند تو را همچون بالام است

تمام آنچه را در سفره داري
خدا داده كه سهم است و سهام است

غذا دادي، وليمه باشد و سور
ثوابش بهر راهت هم يك گام است

بكن خرج و مگو اين ولخرجييست
تو را در راه انفاقت قيام است

بزن تيرت به يكجـــــا دو نشانه
يكي يلدا و آن يك هم طعام است

اگر باشي تو هر سال اينچنيني
گرفتي نمره ي بيست و ختام است

رها کن دوستعلی،شعرت پایان
كه اين جشن تا هميشه با دوام است

نيام : غلاف بودن درام : داستانی که موضوع آن غم انگیزباشد گرام : مورد احترم صيام : روزه داشتن . یا ماه صیام . ماه رمضان افاده:تکبر وخودبینی وخودنمایی وليمه:طعامی که در مهمانی جشن عروسی ، زایمان و غیره دهند سور:مهماني دادن ختام: آنچه که پایانش عالی باشد
عطا دادن. - صله رَحم : حمیت نمودن با خویشان و اقربا

پیشا پیش لدا بر همه شما دوستان خوب مبارک باشد