فاطمه (علیها السلام) را چقدر میشناسیم

بسم الله الرحمن الرحیم

فاطمه (علیها السلام) را چقدر میشناسیم

هیچ کس را یارای این نیست که بتواند فاطمه را آنگونه که هست به تصویر و یا به قلم بکشد و هیچ کس هم نمی تواند ازفاطمه بگذرد و او را نبیند و این همه عظمت و شکوه او را نادیده انگارد و هرکس چنین کند خود را حقیر و کوچک کرده است .علاوه بر تمام فضایلی که دارد ، فاطمه دختر محمد(ص) و خدیجه (س) و همسر علی مرتضی(ع) و مادر حسنین (علیهما السلام) و زینب و ام کلثوم است فاطمه ممتازترین بانوی دو گیتی است و در چنین مقام آسمانی هیچ بانویی هم شأن و هم ردیف او نبوده و نخواهد بود.ایشان شخصیتی بی همتا همچون خورشیدی فروزان و الگویی تمام معنا از جمیع کمالات و برجستگی هایی که یک انسان الهی در همه ابعاد وجودی خویش می تواند داشته باشد در زندگی اندک و پرعظمتش ترسیم شده است. و بی شک شخصیت والای او هنوز هم برای ما ناشناخته باقی مانده است.

سال پنجم بعد بعثت ، بیست جماد

فاطمه آمد به دنیا پا نهاد

هست پدر پیغمبرِ والا مقام

مادرش خدیجه و کمال، تمام

فاطمه را می زنیم چند نام صدا

نامهایش آمد از سوی خدا

فاطمه ، زهراء ، صدیقه، راضیه

طاهره هست و بتول و مرضیه

فاطمه یعنی بریده شد ز نار

چشم دشمن هم تنیده شد ز خار

نام زهرا روشنی بخش ره است

او تمام بانوان را هم شه است

صادق و صدیق بود و راستگو

قانع و قاطع بود و جنگجو

راضیه ، راضی به تقدیر خدا

او ز آز و حرص دنیا بود جدا

پاک بوده مثل نامش طاهره

علم غیبی داشت، نبودش ساحره

گرچه مریم ذکر قرآن گشته است

فاطمه پنج آیه میهمان گشته است

سورۀ کوثر و احزاب ، عمران

سورۀ شوری و هم که انسان

فاطمه ام الائمه گشت تمام

مادر سادات و هم یازده امام

فاطمه در اوج تنگ دستی و فقر

داده گردنبندش انفاق، کرده صبر

فاطمه فقط نبی را دختر است ؟

یا که او را غمخور و هم مادر است

فاطمه تنها علی را همسر است ؟

یا که او را همدم و هم خواهر است

فاطمه آیا فقط یک مادر است ؟

فاطمه آن زینبش را رهبر است

خطبۀ فدکیه ، خوب بنگریم

علم زهرا را به حق در باوریم

از چهارده سومین و معصوم است

عفتش و عصمتش هم معلوم است

جبرئیل گفتا پیامبر گوش کن

فاطمه را با علی تو جوش کن

دوستعلی چقدرشناسی فاطمه

اینکه پهلویش زدند درب ،خاتمه

میکنی شیون که محسن شد سَقـَط

چونکه از اویش تو این دانی فقط

تو به جای آه و زاری کردنت

یا به هیئت یا به روضه رفتنت

درس عبرت را بگیر از زندگیش

کن چراغ روشنت در راه خویش